عاصفة شمسية تُبرز الحقول المغناطيسية في الفضاء ✎ سريع
الأصل: "Transient Large-Scale Anisotropy in TeV Cosmic Rays due to an Interplanetary Coronal Mass Ejection"
أنا المؤلف ·
Zhen Cao ,
F. Aharonian ,
Y. X. Bai ,
Y. W. Bao ,
D. Bastieri ,
X. J. Bi ,
Y. J. Bi ,
W. Bian ,
A. V. Bukevich ,
C. M. Cai ,
W. Y. Cao ,
Zhe Cao ,
J. Chang ,
J. F. Chang ,
A. M. Chen ,
E. S. Chen ,
G. H. Chen ,
H. X. Chen ,
Liang Chen ,
Long Chen ,
M. J. Chen ,
M. L. Chen ,
Q. H. Chen ,
S. Chen ,
S. H. Chen ,
S. Z. Chen ,
T. L. Chen ,
X. B. Chen ,
X. J. Chen ,
Y. Chen ,
N. Cheng ,
Y. D. Cheng ,
M. C. Chu ,
M. Y. Cui ,
S. W. Cui ,
X. H. Cui ,
Y. D. Cui ,
B. Z. Dai ,
H. L. Dai ,
Z. G. Dai ,
Danzengluobu ,
Y. X. Diao ,
X. Q. Dong ,
K. K. Duan ,
J. H. Fan ,
Y. Z. Fan ,
J. Fang ,
J. H. Fang ,
K. Fang ,
C. F. Feng ,
H. Feng ,
L. Feng ,
S. H. Feng ,
X. T. Feng ,
Y. Feng ,
Y. L. Feng ,
S. Gabici ,
B. Gao ,
C. D. Gao ,
Q. Gao ,
W. Gao ,
W. K. Gao ,
M. M. Ge ,
T. T. Ge ,
L. S. Geng ,
G. Giacinti ,
G. H. Gong ,
Q. B. Gou ,
M. H. Gu ,
F. L. Guo ,
J. Guo ,
X. L. Guo ,
Y. Q. Guo ,
Y. Y. Guo ,
Y. A. Han ,
O. A. Hannuksela ,
M. Hasan ,
H. H. He ,
H. N. He ,
J. Y. He ,
X. Y. He ,
Y. He ,
S. Hernández-Cadena ,
B. W. Hou ,
C. Hou ,
X. Hou ,
H. B. Hu ,
S. C. Hu ,
C. Huang ,
D. H. Huang ,
J. J. Huang ,
T. Q. Huang ,
W. J. Huang ,
X. T. Huang ,
X. Y. Huang ,
Y. Huang ,
Y. Y. Huang ,
X. L. Ji ,
H. Y. Jia ,
K. Jia ,
H. B. Jiang ,
K. Jiang ,
X. W. Jiang ,
Z. J. Jiang ,
M. Jin ,
S. Kaci ,
M. M. Kang ,
I. Karpikov ,
D. Khangulyan ,
D. Kuleshov ,
K. Kurinov ,
B. B. Li ,
Cheng Li ,
Cong Li ,
D. Li ,
F. Li ,
H. B. Li ,
H. C. Li ,
Jian Li ,
Jie Li ,
K. Li ,
L. Li ,
R. L. Li ,
S. D. Li ,
T. Y. Li ,
W. L. Li ,
X. R. Li ,
Xin Li ,
Y. Li ,
Y. Z. Li ,
Zhe Li ,
Zhuo Li ,
E. W. Liang ,
Y. F. Liang ,
S. J. Lin ,
B. Liu ,
C. Liu ,
D. Liu ,
D. B. Liu ,
H. Liu ,
H. D. Liu ,
J. Liu ,
J. L. Liu ,
J. R. Liu ,
M. Y. Liu ,
R. Y. Liu ,
S. M. Liu ,
W. Liu ,
X. Liu ,
Y. Liu ,
Y. Liu ,
Y. N. Liu ,
Y. Q. Lou ,
Q. Luo ,
Y. Luo ,
H. K. Lv ,
B. Q. Ma ,
L. L. Ma ,
X. H. Ma ,
J. R. Mao ,
Z. Min ,
W. Mitthumsiri ,
G. B. Mou ,
H. J. Mu ,
A. Neronov ,
K. C. Y. Ng ,
M. Y. Ni ,
L. Nie ,
L. J. Ou ,
P. Pattarakijwanich ,
Z. Y. Pei ,
J. C. Qi ,
M. Y. Qi ,
J. J. Qin ,
A. Raza ,
C. Y. Ren ,
D. Ruffolo ,
A. Sáiz ,
D. Semikoz ,
L. Shao ,
O. Shchegolev ,
Y. Z. Shen ,
X. D. Sheng ,
Z. D. Shi ,
F. W. Shu ,
H. C. Song ,
Yu. V. Stenkin ,
V. Stepanov ,
Y. Su ,
D. X. Sun ,
H. Sun ,
Q. N. Sun ,
X. N. Sun ,
Z. B. Sun ,
N. H. Tabasam ,
J. Takata ,
P. H. T. Tam ,
H. B. Tan ,
Q. W. Tang ,
R. Tang ,
Z. B. Tang ,
W. W. Tian ,
C. N. Tong ,
L. H. Wan ,
C. Wang ,
G. W. Wang ,
H. G. Wang ,
J. C. Wang ,
K. Wang ,
Kai Wang ,
Kai Wang ,
L. P. Wang ,
L. Y. Wang ,
L. Y. Wang ,
R. Wang ,
W. Wang ,
X. G. Wang ,
X. J. Wang ,
X. Y. Wang ,
Y. Wang ,
Y. D. Wang ,
Z. H. Wang ,
Z. X. Wang ,
Zheng Wang ,
D. M. Wei ,
J. J. Wei ,
Y. J. Wei ,
T. Wen ,
S. S. Weng ,
C. Y. Wu ,
H. R. Wu ,
Q. W. Wu ,
S. Wu ,
X. F. Wu ,
Y. S. Wu ,
S. Q. Xi ,
J. Xia ,
J. J. Xia ,
G. M. Xiang ,
D. X. Xiao ,
G. Xiao ,
Y. L. Xin ,
Y. Xing ,
D. R. Xiong ,
Z. Xiong ,
D. L. Xu ,
R. F. Xu ,
R. X. Xu ,
W. L. Xu ,
L. Xue ,
D. H. Yan ,
T. Yan ,
C. W. Yang ,
C. Y. Yang ,
F. F. Yang ,
L. L. Yang ,
M. J. Yang ,
R. Z. Yang ,
W. X. Yang ,
Z. H. Yang ,
Z. G. Yao ,
X. A. Ye ,
L. Q. Yin ,
N. Yin ,
X. H. You ,
Z. Y. You ,
Q. Yuan ,
H. Yue ,
H. D. Zeng ,
T. X. Zeng ,
W. Zeng ,
X. T. Zeng ,
M. Zha ,
B. B. Zhang ,
B. T. Zhang ,
C. Zhang ,
F. Zhang ,
H. Zhang ,
H. M. Zhang ,
H. Y. Zhang ,
J. L. Zhang ,
Li Zhang ,
P. F. Zhang ,
P. P. Zhang ,
R. Zhang ,
S. R. Zhang ,
S. S. Zhang ,
W. Y. Zhang ,
X. Zhang ,
X. P. Zhang ,
Yi Zhang ,
Yong Zhang ,
Z. P. Zhang ,
J. Zhao ,
L. Zhao ,
L. Z. Zhao ,
S. P. Zhao ,
X. H. Zhao ,
Z. H. Zhao ,
F. Zheng ,
W. J. Zhong ,
B. Zhou ,
H. Zhou ,
J. N. Zhou ,
M. Zhou ,
P. Zhou ,
R. Zhou ,
X. X. Zhou ,
X. X. Zhou ,
B. Y. Zhu ,
C. G. Zhu ,
F. R. Zhu ,
H. Zhu ,
K. J. Zhu ,
Y. C. Zou ,
X. Zuo رصد العلماء لأول مرة كيف تشوه العاصفة الشمسية تدفق الجسيمات فائقة الطاقة، محولة إياها إلى أداة لاستشعار الحقول المغناطيسية عن بعد.
📄 معروضة نسخة «بسيط» — «مبسّط» غير جاهزة بعد. أضفه إلى المفضّلة للمساعدة في تسريعها. اطلب التحليل الكامل
الأشعة الكونية تشبه المطر الغزير الذي ينهال من كل جانب. لكن ما إن تهب الرياح حتى تغير القطرات اتجاهها. هكذا العاصفة الشمسية - سحابة من الغاز الممغنط من الشمس - تحرف مسار هذه الجسيمات التي تترسب عادة على الأرض بانتظام.
الأشعة الكونية رسل غير مرئية من مجرات بعيدة. وهي في معظمها أنوية ذرات تسارعت بفعل انفجارات
المستعرات العظمى أو غيرها من الكوارث الكونية.
في 4 نوفمبر 2021، ضربت هذه العاصفة الكوكب. رصد مرصد LHAASO في الصين أن تدفق الجسيمات ذات الطاقة الأعلى بتريليونات المرات من الضوء المرئي قد 'اختلّ' بشكل مؤقت. والأغرب أنه كلما زادت الطاقة، كان استجابة الجسيمات للإعصار المغناطيسي أضعف - علاقة بسيطة تشبه قانون القوة. يستغرق هؤلاء الرحالة ملايين السنين للوصول إلينا، لكن العاصفة تحرفهم في غضون ساعات قليلة. والآن، تمامًا كما نستدل من تموجات البرك على الريح، يستخدم علماء الفلك انحناءات التدفقات لاستعادة صورة الحقول المغناطيسية غير المرئية في الفضاء.
يمكن للأشعة الكونية أن تسافر ملايين السنين قبل أن تصل غلافنا الجوي، لكن العاصفة الشمسية تستطيع حرفها خلال ساعات معدودة.
آرثر كلارك وصف في روايته «العاصفة الشمسية» انفجارًا كارثيًا؛ العواصف الحقيقية ليست بتلك الخطورة، لكنها تقدم مفاجآت مثل هذا الاكتشاف.
سهل القراءة طويل جدًا غير واضح ممتاز جاف قليلاً
إرسال
